การพัฒนาอุตสาหกรรมแบบไล่กวด | อะกิระ ซุเอะฮิโระ | ฟ้าเดียวกัน

■ ข้อมูลทั่วไป ■
ชื่อหนังสือ : Catch-up Industrialization: The Trajectory and Prospects of East Asian Economies
ผู้เขียน : อะกิระ ซุเอะฮิโระ
ผู้แปล : เนตรนภา ไวทย์เลิศศักดิ์
ปีที่พิมพ์ 2565
ความหนา : 520 หน้า
ISBN ปกอ่อน : 9786169399414
ราคาปกอ่อน 650 บาท
ISBN ปกแข็ง : 9786169399407
ราคาปกแข็ง 750 บาท
___________________________________
■ สารบัญ ■
● คำนำสำนักพิมพ์
● คำนำผู้เขียนฉบับแปลภาษาไทย
● คำนำผู้แปล
● บทนำ  “การพัฒนาอุตสาหกรรมแบบไล่กวด” คืออะไร
● ภาค 1 มุมมอง และแนวทางการศึกษา
บทที่ 1 มุมมอง  รัฐบาล ตลาด ระบบและสถาบัน
บทที่ 2 ประเทศพัฒนาทีหลัง ทฤษฎีฝูงห่านป่าบินและความได้เปรียบในการแข่งขัน
บทที่ 3 ความสามารถทางสังคมในการพัฒนาอุตสาหกรรมและการผสมผสานทางนวัตกรรม
บทที่ 4 เศรษฐกิจเอเชีย จาก “มหัศจรรย์” สู่ “วิกฤต”
● ภาค 2 อุดมการณ์ นโยบาย ผู้รับผิดชอบ และสถาบัน
บทที่ 5 ลัทธิการพัฒนากับเผด็จการการพัฒนา
บทที่ 6 การผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้า การส่งเสริมการส่งออกนโยบายอุตสาหกรรม
บทที่ 7 โครงสร้างสามขาของกลุ่มทุน รัฐวิสาหกิจและบริษัทของรัฐ
บทที่ 8 บทบาทของบรรษัทข้ามชาติกับการครอบงำทางเศรษฐกิจ
บทที่ 9 ธุรกิจครอบครัวและบรรษัทภิบาล
บทที่ 10 การถ่ายทอดเทคโนโลยีและความสามารถในการพัฒนาเทคโนโลยี
บทที่ 11 การควบคุมและการแข่งขันในตลาดแรงงาน
บทที่ 12 ระบบการศึกษากับสังคมแข่งขันประวัติการศึกษา
บทที่ 13 อนาคตของทฤษฎีความได้เปรียบในการแข่งขันของประเทศ
● ประวัติผู้เขียน
● บรรณานุกรม
● ดรรชนีบุคคล
● ดรรชนี
__________________________________
❝ ผู้เขียนได้อธิบายอย่างชัดเจนเกี่ยวกับกระบวนการพัฒนาเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมของภูมิภาคเอเชียตะวันออก จากมุมมอง 3 ด้านคือ (1) อุดมการณ์เฉพาะในการเร่งผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรม (ลัทธิการพัฒนา) (2) ผู้นำของการพัฒนาอุตสาหกรรม (รัฐวิสาหกิจ/บริษัทของรัฐ บรรษัทข้ามชาติ และธุรกิจครอบครัว) (3) ระบบและสถาบันที่สนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรม (การถ่ายทอดเทคโนโลยีและการสร้างเทคโนโลยี ตลาดแรงงาน ระบบการศึกษา) แนวคิดหลายอย่างที่ใช้ในหนังสือเล่มนี้ ได้แก่ รูปแบบการไล่กวด ความสามารถทางสังคมของการพัฒนาอุตสาหกรรม ลัทธิการพัฒนา โครงสร้างสามขาของกลุ่มทุนหลัก การปฏิรูปการบริหารของธุรกิจครอบครัว ❞
อะกิระ ซุเอะฮิโระ
❝ หนังสือเล่มนี้เป็นการศึกษาเศรษฐกิจไทยในบริบทของเศรษฐกิจเอเชียตะวันออกและเศรษฐกิจโลก จึงสามารถเผยให้ผู้อ่านได้เห็นว่าความสำเร็จ (และความล้มเหลว) ของเศรษฐกิจไทยไม่ใช่เรื่องของตำนานเสื่อผืนหมอนใบของบรรดาเจ้าสัว ความสามารถของเทคโนแครตที่มักประกาศว่าปราศจากผลประโยชน์ส่วนตน หรือความมีเสถียรภาพของรัฐบาลเผด็จการแบบสฤษดิ์ ธนะรัชต์/ประชาธิปไตยครึ่งใบในยุคเปรม ติณสูลานนท์ อย่างที่เราคุ้นเคยเท่านั้น แต่มีปัจจัยภายนอกมากำหนดอีกไม่น้อย อุตสาหกรรมในเอเชียตะวันออกไม่ได้เติบโตจากการเปิดให้กลไกตลาดทำงานเต็มที่หรือการเข้าแทรกแซงตลาดโดยรัฐเท่านั้น หากแต่เกิดจากความสามารถทางสังคมในการสร้างเทคโนโลยีด้วย ยกตัวอย่างกรณีศึกษาเครือซีพีหรืออุตสาหกรรมชิ้นส่วนยานยนต์ของไทย เป็นต้น หนังสือเล่มนี้ชี้ให้เห็นว่าหัวใจสําคัญของการพัฒนาอุตสาหกรรมแบบไล่กวดอยู่ที่อุตสาหกรรมการผลิต และกุญแจแห่งความสำเร็จก็คือความสามารถทางสังคมของแต่ละประเทศในการนำเข้าเทคโนโลยี ปรับใช้และพัฒนาให้ดีขึ้นได้อย่างไร ❞
สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน