เธอ.ฉัน.โลก.เรา HELLO WORLD ハロー・ワールド

มาโดะ โนซากิ เขียน
ปาณิศา ไชยแก้วเมย์ แปล
คาตางากิ นาโอมิ หลับตาลง
ปล่อยใจให้ล่องลอยในความมืดมิด ภาพจําจากคืนนั้นค่อย ๆ แผ่กว้างภายใต้เปลือกตา
มือของเราทั้งคู่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ดอกไม้ไฟดอกใหญ่เต็มตา อ้อยอิ่งบนท้องฟ้าก่อนเลือนหายไป เสียงปรบมือดังขึ้น ระยะห่างของดอกไม้ไฟถูกเว้นเอาไว้
ทุกคนต่างผ่อนลมหายใจตั้งตารอดอกไม้ไฟดอกถัดไป
เราจ้องตากันในความมืดสลัว
“เธอ” ยิ้มแย้มด้วยความดีใจที่ได้ชมดอกไม้ไฟอันสวยงาม เขาทำได้เพียงคิดว่าบนโลกนี้มีสิ่งวิเศษเช่นนี้อยู่ด้วย รอยยิ้มนั้นกลายเป็นสิ่งล้ำค่าของนาโอมิไปแล้ว
คาตางากิ นาโอมิ ลืมตาขึ้น
ภาพของโลกแห่งความเป็นจริงเด่นชัดขึ้นมา โลกแห่งความเป็นจริงไม่ใช่นิทานที่ถูกเขียนขึ้นมา อย่างสมบูรณ์แบบ และ
"เธอ" คือสิ่งสำคัญที่หายลับไปอย่างไร้ความปรานี
หลังจากนั้นก็ไม่เคยมีรอยยิ้มปรากฏขึ้น บนใบหน้าของนาโอมิอีกเลย