พริกกะเหรี่ยง พร้อมปลูกในถุงดำ 29 บาท

๑.พริกกะเหรี่ยงไม่ใช่พริกขี้หนูเหมือนที่หลายคนเข้าใจ เพราะพริกขี้หนูชอบร่ม และไม่ทนแดด แต่พริกกะเหรี่ยงชอบแดด บริเวณใดแดดดีจะลูกดกและสีสวย แต่พริกกะเหรี่ยงก็อยู่ในตระกูลเดียวกันกับพริกขี้หนู
๒.พริกกะเหรี่ยงปลูกแบบพืชไร่ ชาวกระเหรี่ยงจะเอาเม็ดพริกผสมกับเมล็ดพืชอีกหลายๆชนิด เช่นเมล็ดผักกาด เมล็ดฟัก แฟง แตง หว่านในไร่ หลังหยอดเมล็ดข้าวแล้ว ไม่นานข้าวก็งอก และเป็นร่มเงาให้กล้าผัก กล้าพริก ระหว่างรอข้าวให้ผลผลิตชาวกระเหรี่ยงก็ได้กินผัก ฟัก แฟง แตงกวา เป็นอาหาร
๓.เมื่อเกี่ยวข้าวเสร็จ พริกกะเหรี่ยงก็ต้นโต ติดดอก ออกผล ในระยะนี้ฝนบนดอยหมดแล้ว แต่พริกกะเหรี่ยงไม่ตายเพราะมีรากแก้วเพราะเกิดจากการหว่านเมล็ด พริกกะเหรี่ยงจึงกินแต่น้ำเหมย (หมอก)ยามเช้า
๔.พริกกะเหรี่ยงที่ดี ต้องปลายแหลม ก้นโต สีส้มจัด และต้องไม่แดงคล้ำ มีกลิ่นหอม เก็บได้นานโดยสีไม่เปลี่ยนไปหลายปี เผ็ดแต่ไม่ทรมานลิ้น ไม่มีกลิ่นเหม็น สำคัญสุดพริกกะเหรี่ยงไม่ใช้สารเคมีใดๆในการผลิต
๕.พริกกะเหรี่ยงเป็นวัฒนธรรมของคนกระเหรี่ยง บ้านใดมีข้าว มีพริก มีฟืน ไม่ต้องมีเงินก็อยู่ได้ คนกระเหรี่ยงปลูกพริกไว้พอกินเท่านั้นไม่ได้ปลูกเป็นการค้า พริกกะเหรี่ยงแท้จึงหายากพอควร
พริก เป็นพืชเศรษฐกิจชนิดหนึ่งที่มีคุณค่าทางอาหารสูง เป็นแหล่งวิตามินซี มีสรรพคุณทางยามากมาย บรรเทาอาการหวัด หลอดลมอักเสบ ลดการอุดตันของเส้นเลือด ช่วยเสริมสร้างสุขภาพ แต่ยังมีพริกอีกชนิดหนึ่งที่มีผลขนาดเล็ก มีความเผ็ดที่ร้อนแรง กลิ่นหอมฉุน ทนทานต่อสภาพแวดล้อมและโรคแมลงได้ดีกว่าพริกพันธุ์อื่นโดยเฉพาะโรคแอนแทรกโนส ให้ผลผลิตติดต่อกันเป็นระยะเวลานานมากกว่า ๒ ปี แหล่งปลูกส่วนใหญ่อยู่ตามแนวชายแดนไทย-พม่า เกษตรกรเป็นชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง ผู้บริโภคทั่วไปจึงเรียกว่า พริกกะเหรี่ยง
พริกกะเหรี่ยงของชาวกะเหรี่ยง เป็นการปลูกเพื่อการบริโภค มีบางพื้นที่เท่านั้นที่ปลูกเพื่อการค้า พริกกะเหรี่ยงแบ่งออกเป็นออกเป็น ๒ ชนิดคือ ชนิดผลเล็กเรียว ยาวผอม เมื่อผลดิบสีเขียวเข้ม เมื่อแก่สีแดง อีกชนิดหนึ่งผลใหญ่ อ้วนป้อม เมื่อดิบสีเขียวอมเหลืองอ่อน เมื่อแก่สีแดงเข้มมัน